Со години ТЕЦ „Неготино“ стоеше како резервен капацитет.
Нејзината улога беше да биде достапна доколку на државата ѝ затреба дополнително производство на електрична енергија.
И тогаш дојде 2021 година.
На 9 ноември Владата прогласи кризна состојба во снабдувањето со електрична енергија. Таа состојба беше продолжувана во два наврати, сè до април 2023 година.
Во тие услови, повторното активирање на ТЕЦ „Неготино“ беше дел од државната реакција на кризата.
Причината била едноставна: Македонија морала да обезбеди електрична енергија.
А цените на европските берзи биле високи.
Токму затоа податоците за работата на ТЕЦ „Неготино“ се важни за разбирање на целиот случај.
Според податоците наведени во досегашните анализи, во 2022 година централата остварила рекордна добивка од околу 2,25 милијарди денари или 36,5 милиони евра.
Тоа не е резултат на централа која „не работела“.
Тоа е резултат на централа која произведувала електрична енергија во период кога електричната енергија била исклучително скапа.
Дополнително, според официјалните извештаи наведени во анализите, во 2022 и 2023 година ТЕЦ „Неготино“ остварила околу 30 милиони евра профит.
Во истиот период набавката на мазут стана предмет на истрага.
Оттука произлегува една од најголемите дилеми во случајот.
Дали активирањето на ТЕЦ „Неготино“ треба да се гледа само преку трошокот за мазут или преку целиот економски ефект од производството?
Зашто ако државата морала да купи струја на странски берзи во период на огромен недостиг, тогаш прашањето за цената на мазутот не може да се гледа изолирано.
Токму затоа Регулаторната комисија за енергетика оценила дека работата на ТЕЦ „Неготино“ била економски оправдана во значаен дел од 2022 година, според податоците што ги имаме за случајот.